Terapia to podróż w nieznane.

Terapia to trochę taka podróż w nieznane, bardzo trudna, czasem bolesna, ale to najważniejsza podróż w życiu, którą warto odbyć. Jej celem jest poznanie siebie, ale droga bywa kręta, pełna niespodzianek, niełatwych odkryć i przeżyć. Dlatego warto ją odbyć z towarzyszem/przewodnikiem, kimś kto wesprze w trudnych momentach, czasem trochę pokieruje, wskaże lepszą drogę.

Bywa tak, że w dzieciństwie gubimy siebie. Rodzimy się z pewnym cechami, np. temperamentem, wrażliwością, inteligencją, cechami, których nie da się zmienić. Kiedy jesteśmy mali lubimy na przykład podskakiwać z radości, głośno wyrażać zachwyt, albo wręcz przeciwnie jesteśmy bardzo nieśmiali, cisi i spokojni. Niestety bardzo często nie spotyka się to z aprobatą dorosłych (rodziców, opiekunów, nauczycieli) Najważniejsze jest byśmy byli grzeczni!!! Dorośli wiedzą co dla nas lepsze!!! Dlatego jesteśmy zmuszani do pewnych zachowań, przemocą „zachęca się” nas do zjedzenia brukselki, występnie w przedstawieniu szkolnym, pocałowania cioci na dzień dobry, słyszymy: nie skacz, nie wygłupiaj się, nie krzycz, co się tak cieszysz jak głupi do sera, albo nie ma się czego bać, czemu jesteś taki/ taka smutny/a, no idź pobawić się z tym chłopcem, uśmiechnij się, kiedy jesteśmy smutni, przeproś, gdy nie czujemy się winni i tak dalej i tym podobne.

A ponieważ bardzo nam zależy na dorosłych, na ich miłości, opiece i akceptacji, bez nich byśmy nie przeżyli, zaczynamy ukrywać swoją prawdziwą twarz, zmieniać się tak by się podobać. Próbujemy dostosować się do oczekiwań. Dom rodzinny jest często systemem przemocowym, z niego wchodzimy w kolejny przemocowy system jakim jest szkoła i tam czasami nasz charakter jest już łamany całkowicie.

Z takimi doświadczeniami wchodzimy w świat wirtualny, pełen szczęśliwych, uśmiechniętych, zadowolonych z siebie ludzi, gdzie na każdym kroku możemy spotkać się z hasłami: bądź sobą, pokochaj siebie, możesz wszystko, jesteś zwycięzcą. Jak mamy to zrobić skoro nie wiemy kim jesteśmy, czego tak naprawdę chcemy, jak mamy zwyciężać skoro czasami trudno nam przetrwać jeden dzień? I wtedy zaczynamy myśleć, że chyba coś z nami nie tak, że wszyscy inni tak sobie świetnie radzą, zdobywają, rozwijają się, podróżują, mają fantastyczne i fascynujące życie!!! A ja????? I tu może pomóc terapia. Warto przecież dowiedzieć się kim naprawdę jesteśmy. Może wcale nie chcemy być zwycięzcami, bo święty spokój cenimy dużo bardziej i wcale nie lubimy brukselki . . . .